پرستار

  • تبدیل شدن یک پرستار به دوست و همدم سالمند، فراتر از انجام وظایف روزمره پزشکی است و مستلزم درک عمیق روانشناسی و مهارت‌های ارتباطی مؤثر می‌باشد. این دگرگونی نقش، کیفیت زندگی سالمند را به شدت بهبود می‌بخشد و تنهایی او را کاهش می‌دهد؛ به همین دلیل، آموزش این مهارت‌ها برای متخصصان مراقبت حیاتی است. در مسیر مراقبت از سالمندان، به‌ویژه وقتی صحبت از خدمات پرستاری در منزل می‌شود، اغلب تمرکز اولیه بر وظایف فیزیکی و پزشکی است. اما تجربه نشان داده است که بُعد عاطفی و روانی این دوران، به همان اندازه اهمیت دارد. بخش اول: درک عمق نیازها: فراتر از نیازهای جسمی سالمندی دوره‌ای است که در آن فرد با از دست دادن نقش‌های پیشین اجتماعی و گاهی کاهش توانمندی‌های جسمی، نیاز شدیدتری به تأیید شدن و دیده شدن دارد. نادیده گرفتن این نیازهای روانی، حتی با بهترین مراقبت‌های جسمی، باعث کاهش کیفیت زندگی سالمند می‌شود. ١. احترام به تاریخچه زندگی (The Value of Experience) هر سالمندی یک گنجینه از تجربیات، خاطرات و تصمیماتی است که زندگی‌اش را شکل داده است. تبدیل شدن به دوست سالمند مستلزم این است که پرستار از این تاریخچه به عنوان پلی برای ارتباط استفاده کند. باید به جای تحمیل برنامه‌های روزمره، کاوشگر خاطرات …

دکمه بازگشت به بالا